سهمیه‌ها و تسهیلات ای‌سی‌تی (®ACT): آنچه بیشتر والدین نمی‌دانند

Read time: 5 min  ·  Last updated: June 21, 2026

بیشتر والدینی که فرزندانشان واجد شرایط دریافت سهمیه‌ها و تسهیلات (accommodations) در آزمون ®ACT هستند، نمی‌دانند که چنین گزینه‌ای وجود دارد. آن‌ها تلاش فرزندشان را در آزمون‌های زمان‌دار تماشا می‌کنند. ممکن است دانش‌آموز به دلیل "عملکرد ضعیف تحت فشار" یا "بد بودن در تست‌زنی" سرزنش شود. مسئله این است: بیشتر والدین هرگز متوجه نمی‌شوند که فرآیندی اختصاصی برای رسیدگی به آنچه واقعاً در حال رخ دادن است، طراحی شده است.

دانش‌آموزی که تشخیص ADHD (بیش‌فعالی و نقص توجه)، دیسلکسیا (خوانش‌پریشی)، اضطراب یا هر تعداد دیگری از شرایط پزشکی را دارد، اغلب از نظر قانونی حق داشتن زمان اضافی، اتاق‌های آزمون مجزا، استراحت‌های طولانی‌تر یا سایر حمایت‌ها را در آزمون ®ACT داراست. این تسهیلات در کارنامه نهایی نشان داده نمی‌شوند. دانشگاه‌ها آن‌ها را نمی‌بینند. فقط آکادمی‌های نظامی به این موضوع اهمیت می‌دهند (آکادمی نیروی دریایی آمریکا، آکادمی نیروی هوایی آمریکا، وست پوینت). این فرآیند اداری و بوروکراتیک است اما اگر دانش‌آموز و والدین با هم همکاری کنند، کاملاً قابل مدیریت است.

این مقاله کل فرآیند را ارائه می‌دهد: چه کسی می‌تواند واجد شرایط شود، چه امکاناتی در دسترس است، چرا شایعه آسان‌تر بودن دریافت تسهیلات در آزمون ®ACT در عمل واقعیت ندارد، و چگونه می‌توان این تسهیلات را واقعاً به تایید رساند.

چه کسی در واقع واجد شرایط تسهیلات است

پاسخ رسمی از سازمان ®ACT: دانش‌آموزانی با ناتوانی یا اختلال مستند که به طور اساسی توانایی آن‌ها را برای شرکت در آزمون تحت شرایط استاندارد محدود می‌کند.

در عمل، این تعریف شامل طیف وسیع‌تری از دانش‌آموزان می‌شود که بیشتر والدین حتی فکرش را هم نمی‌کنند. رایج‌ترین شرایط واجد شرایط بودن:

• ADHD. این بزرگترین دسته‌بندی است. دانش‌آموزی با تشخیص ADHD - حتی اگر در زندگی روزمره با یا بدون دارو شرایط خود را به خوبی مدیریت کند - معمولاً واجد شرایط زمان اضافی می‌شود. استدلال این است که آزمون‌های استاندارد زمان‌دار، نیاز به توجه مداوم و پایداری دارند که داروها و استراتژی‌های مقابله‌ای به طور کامل آن را حل نمی‌کنند.
• اختلالات یادگیری. دیسلکسیا (خوانش‌پریشی)، دیسگرافیا (نویسش‌پریشی)، دیسکالکولیا (محاسبه‌پریشی)، اختلالات سرعت پردازش و تشخیص‌های مشابه. این موارد اگر به درستی مستند شده باشند، تقریباً همیشه واجد شرایط هستند.
• اختلالات اضطرابی. اضطراب فراگیر، اختلال پانیک و اضطراب شدید امتحان با تشخیص بالینی می‌توانند واجد شرایط شوند، به‌ویژه زمانی که اضطراب تاثیرات مستندی بر عملکرد آزمون داشته باشد.
• طیف اوتیسم. دانش‌آموزان در این طیف اغلب واجد شرایط تسهیلاتی از جمله اتاق‌های آزمون مجزا، استراحت‌ها یا دستورالعمل‌های اصلاح‌شده می‌شوند.
• ناتوانی‌های جسمی. آسیب‌های بینایی، آسیب‌های شنوایی، مشکلات حرکتی و شرایط پزشکی مزمن که بر امتحان دادن تاثیر می‌گذارند، همگی واجد شرایط هستند.
• شرایط سلامت روان. افسردگی، اختلال دوقطبی، OCD (وسواس فکری-عملی) و تشخیص‌های مشابه می‌توانند در صورت وجود تاثیر مستند بر عملکرد آزمون، واجد شرایط شوند.
• شرایط پزشکی. دیابت (برای اجازه همراه داشتن غذا، تجهیزات و استراحت کردن)، اختلالات تشنج، میگرن و موارد مشابه، همگی دارای مسیرهای مشخصی برای دریافت تسهیلات هستند.

معیار دریافت تسهیلات این نیست که آیا دانش‌آموز "به اندازه کافی معلول" هست یا خیر. سازمان ACT بررسی می‌کند که آیا وضعیت مستند شده بر توانایی دانش‌آموز برای شرکت در آزمون تحت شرایط استاندارد تاثیر می‌گذارد یا خیر. واجد شرایط شدن برای تسهیلات بسیار آسان‌تر از آن چیزی است که بیشتر والدین تصور می‌کنند.

چه تسهیلاتی در دسترس است

تسهیلات رایج عبارتند از:

زمان و فرمت آزمون

• ۵۰٪ زمان تمدید شده (رایج‌ترین تسهیلات)
• ۱۰۰٪ زمان تمدید شده (کمتر رایج است، نیاز به مستندات قوی‌تری دارد)
• آزمون در چند روز متوالی
• استراحت‌های متوقف‌کننده ساعت (Stop-the-clock) در طول بخش‌های آزمون
• استراحت‌های طولانی‌تر بین بخش‌های آزمون

محیط آزمون

• گروه کوچک یا اتاق آزمون مجزا
• اتاق آزمون خصوصی (یک دانش‌آموز، یک مراقب)
• اجازه همراه داشتن غذا، آب یا تجهیزات پزشکی

فرمت دفترچه آزمون

• دفترچه آزمون با چاپ درشت
• خط بریل
• آزمون مبتنی بر کامپیوتر (اکنون برای بسیاری از شرکت‌کنندگان استاندارد است اما هنوز در برخی موارد یک تسهیلات خاص محسوب می‌شود)
• اجازه استفاده از صفحه‌خوان
• اجازه علامت‌گذاری پاسخ‌ها به طور مستقیم در دفترچه آزمون

سایر موارد

• رابط زبان اشاره برای دستورالعمل‌ها
• خراش‌خوان یا شخص خواننده برای خود آزمون
• نویسنده یا منشی (برای دانش‌آموزانی که از نظر جسمی قادر به نوشتن نیستند)
• استفاده از کامپیوتر برای بخش مقاله یا انشاء (essay)

تسهیلات با تخصصی‌تر شدن شرایط، جزئی‌تر می‌شوند. به عنوان مثال، دانش‌آموزی با ADHD شدید به همراه اضطراب ممکن است واجد شرایط ۵۰٪ زمان اضافی، اتاق آزمون گروه کوچک و استراحت‌های متوقف‌کننده ساعت شود - همگی در یک آزمون واحد.

مقایسه واقعی آزمون‌های ®ACT و ®SAT در بخش تسهیلات

در گذشته این تصور وجود داشت که تایید تسهیلات در آزمون ACT راحت‌تر است. این درست نیست. این ادعایی است که به طور گسترده منتشر شده بود و هنوز هم شنیده می‌شود.

پس از تایید، تسهیلات به تاریخ‌های آزمون بعدی در هر دو امتحان منتقل می‌شوند. نیازی نیست در هر سیکل دوباره درخواست دهید. تفاوت در گرفتن تاییدیه برای اولین بار است.

تعیین اینکه آیا یک آزمون سهم بالاتری از درخواست‌های کلی را تایید می‌کند یا خیر، سخت است. آخرین بررسی فدرال (GAO، 2022) تفاوت‌های زیادی را در میان شرکت‌های برگزارکننده آزمون نشان داد اما آمار را به تفکیک شرکت‌ها منتشر نکرد. آنچه مورد بحث نیست، سیاست تایید خودکار است - این یک قانون مکتوب است، نه یک نظر شخصی.

کالج برد (College Board) ایجاب می‌کند که تمام تست‌های آموزشی و/یا عصب‌روان‌شناختی برای اختلالات یادگیری و ADHD در پنج سال گذشته انجام شده باشد. تست‌های مربوط به ناتوانی‌های بینایی باید ظرف دو سال قبل از درخواست انجام شده باشد، در حالی که تست‌های مربوط به سایر شرایط پزشکی یا روان‌پزشکی باید ظرف یک سال تکمیل شده باشد.

سازمان ACT ایجاب می‌کند که تمام تست‌های آموزشی و/یا عصب‌روان‌شناختی برای اختلالات یادگیری و ADHD در سه سال گذشته انجام شده باشد. تست‌های مربوط به آسیب‌های بینایی و اختلالات روان‌پزشکی باید ظرف یک سال قبل از درخواست تکمیل شده باشد.

نتیجه‌گیری کاربردی: اگر فرزند شما دارای برنامه IEP یا 504 است، آزمون ®ACT معمولاً مسیر ساده‌تری است. اگر کالج برد قبلاً درخواست شما را رد کرده است و در حال تصمیم‌گیری برای ادامه مبارزه هستید، تغییر تمرکز به ®ACT اغلب مسیر راحت‌تری برای رسیدن به همان نتیجه است.

فرآیند کار

در زیر یک نقشه راه کاربردی از آنچه در مستندات رسمی آمده، ارائه شده است.

مرحله ۱: بر اساس جدول زمانی برنامه‌ریزی کنید.

این بخشی است که بیشتر خانواده‌ها آن را از دست می‌دهند. تسهیلات باید قبل از ثبت‌نام آزمون تایید شوند، به این معنی که شما به فرآیندی نگاه می‌کنید که باید دو تا سه ماه قبل از تاریخ آزمون مورد نظرتان شروع شود. به تعویق انداختن این کار رایج‌ترین دلیلی است که دانش‌آموزان در نهایت بدون تسهیلاتی که واجد شرایط آن بوده‌اند، در آزمون شرکت می‌کنند.

اگر در حال خواندن این مطلب هستید و فرزند شما در هشت هفته آینده تاریخ آزمون دارد، اقدام برای این آزمون ممکن است امکان‌پذیر نباشد. اما ارزشش را دارد که برای آزمون بعدی اقدام کنید و تاییدیه آن برای آینده حفظ خواهد شد.

مرحله ۲: مطمئن شوید فرزند شما مدارک لازم را دارد.

شما به یکی از این سه مورد نیاز دارید:

• یک برنامه IEP (برنامه آموزشی انفرادی) فعلی از مدرسه
• یک برنامه 504 فعلی از مدرسه
• یک ارزیابی روان‌شناختی-آموزشی که معمولاً در سه سال گذشته انجام شده باشد

اگر فرزند شما هیچ‌کدام از این‌ها را ندارد و حدس می‌زنید که ممکن است واجد شرایط باشد، اولین قدم اقدام برای ارزیابی است. مدارس موظفند به دانش‌آموزانی که درخواست می‌دهند ارزیابی ارائه کنند، اگرچه زمان انتظار می‌تواند طولانی باشد. ارزیابی‌های خصوصی سریع‌تر هستند اما هزینه مالی دارند.

مرحله ۳: از طریق مدرسه فرزندتان درخواست دهید.

درخواست تسهیلات باید از طریق هماهنگ‌کننده آزمون مدرسه فرزند شما (معمولاً مشاور تحصیلی) ارسال شود، نه مستقیماً توسط خود شما. شما *نمی‌توانید* شخصاً برای تسهیلات پرونده تشکیل دهید. علاوه بر این، مشاور دبیرستان شما ممکن است از این فرآیند بی‌اطلاع باشد، بنابراین گاهی اوقات وظیفه والدین است که به آن‌ها آموزش دهند. سپس مدرسه درخواست را از طرف شما و فرزندتان به سازمان ®ACT ارسال می‌کند. این بدان معناست که مدرسه باید با شما همراه باشد.

اگر مدرسه حمایت کند، ارسال درخواست تسهیلات به اندازه کافی ساده است. اگر مدرسه لفتش می‌دهد - که خیلی بیشتر از آنچه باید اتفاق می‌افتد، به ویژه در مدارس کم‌برخوردار - ممکن است نیاز باشد با جدیت بیشتری مطالبه کنید. مدرسه قانوناً موظف است از درخواست دانش‌آموزی با ناتوانی مستند حمایت کند. من وکیل نیستم و این یک مشاوره حقوقی نیست، اما معتقدم قانون مربوطه، قانون آمریکایی‌های دارای ناتوانی (ADA) است. در هر صورت، یک گفتگوی مودبانه با مدیر مدرسه معمولاً سریع‌تر و بهتر از تهدید کادر مشاوره به شکایت قضایی جواب می‌دهد.

مرحله ۴: منتظر پاسخ بمانید

تایید درخواست معمولاً چهار تا شش هفته طول می‌کشد. گاهی اوقات سریع‌تر - سازمان ACT ادعا می‌کند میانگین زمان پاسخگویی آن ۱۴ روز است. الزامات آزمون‌های خاص زمان بیشتری می‌برد. سازمان ®ACT پاسخ خواهد داد که چه مواردی را تایید کرده، چه مواردی را رد کرده یا به چه مدارک اضافی نیاز دارد.

اگر با نتیجه تسهیلات موافق نیستید، می‌توانید به تصمیم اعتراض کنید. اعتراض کردن کل فرآیند را از اول بازنشانی می‌کند.

سد عاطفی و روانی

خیلی از نوجوانان نمی‌خواهند از تسهیلات استفاده کنند. آن‌ها نمی‌خواهند احساس کنند با بقیه فرق دارند. آن‌ها نمی‌خواهند دوستانشان باخبر شوند. آن‌ها نمی‌خواهند احساس کنند که دارند "تقلب" می‌کنند یا از "مزیت ناعادلانه‌ای" برخوردار می‌شوند.

این احساسات واقعی هستند و ارزش این را دارند که جدی گرفته شوند. آن‌ها همچنین، تقریباً همیشه، درباره آنچه واقعاً در حال رخ دادن است اشتباه فکر می‌کنند.

این چیزی است که من می‌خواهم یک نوجوان درک کند:

• دانشگاه‌ها تسهیلات را در کارنامه‌ها نمی‌بینند. از سال ۲۰۰۳، آزمون‌های ®ACT و ®SAT نمراتی را که با تسهیلات کسب شده‌اند، به طور رسمی علامت‌گذاری نمی‌کنند. کارنامه‌ای که دانشگاه دریافت می‌کند، کاملاً یکسان به نظر می‌رسد، صرف نظر از اینکه دانش‌آموز با تسهیلات آزمون داده است یا بدون آن.
• تسهیلات یک مزیت ناعادلانه نیستند. زمان اضافی در یک آزمون زمان‌دار برای دانش‌آموزی با اختلال سرعت پردازش، یک مزیت نیست - بلکه برابر کردن شرایط بازی است. کل هدف تسهیلات آزمون این است که شرایط استاندارد آزمون، یک نقطه ضعف ناعادلانه برای دانش‌آموزان با ناتوانی‌های خاص ایجاد می‌کند. تسهیلات آن نقطه ضعف را برطرف می‌کند؛ مزیتی اضافه نمی‌کند.
• بیشتر دانش‌آموزانی که از تسهیلات استفاده می‌کنند به دوستان خود چیزی نمی‌گویند. آزمون در اتاق مجزا گرفته می‌شود. مراقب آزمون خواهد پرسید چه کسانی تسهیلات دارند. اگر نوجوان شما نگران باخبر شدن دوستانش است، شرکت در آزمون در یک حوزه امتحانی دیگر را مد نظر قرار دهید - یا به صورت کاربردی‌تر، به او کمک کنید درک کند که تسهیلات چیزی برای خجالت کشیدن نیست.
• هدف آزمون سنجش میزان سنجش واقعی دانش فرزند شماست. نه اینکه چقدر فشار زمان مصنوعی را به خوبی تحمل می‌کند. اگر زمان اضافی به فرزند شما اجازه می‌دهد آنچه را که واقعاً درک کرده نشان دهد، این همان نمره‌ای است که اهمیت دارد.
• تسهیلات در بقیه زندگی آن‌ها نیز ادامه خواهد داشت. در دانشگاه. در محل کار. آن‌ها به خاطر متفاوت بودن بد نیستند. در عوض، پسر یا دختر شما باید یاد بگیرد که تفاوت‌های خود را به عنوان چیزی که آن‌ها را متمایز می‌کند، در آغوش بکشد.

روشی که من معمولاً در این باره با دانش‌آموزان صحبت می‌کنم: هیچ‌کس برای باحال به نظر رسیدن عینک نمی‌زند. آن‌ها عینک می‌زنند تا واضح ببینند. تسهیلات هم دقیقاً همین‌طور هستند. آن‌ها بیانیه‌ای درباره اینکه شما چه کسی هستید، نیستند. آن‌ها ابزاری هستند که به شما کمک می‌کنند کاری را که تلاش می‌کنید، انجام دهید.

برخی از دانش‌آموزان هنوز مقاومت می‌کنند. آن مقاومت ارزش جدی گرفتن را دارد، اما نباید فاکتور تصمیم‌گیرنده باشد. نمره ۲۳ در ®ACT بدون تسهیلات و نمره ۲۸ با آن، تفاوت بین گرفتن بورسیه تحصیلی بر اساس شایستگی (merit aid) و نگرفتن آن است. این پول واقعی است که فرزند شما به آن دسترسی خواهد داشت یا نخواهد داشت. ارزش یک گفتگو را دارد.

قدم بعدی چیست

اگر حدس می‌زنید فرزند شما ممکن است واجد شرایط تسهیلات باشد، سه قدم بعدی موثر وجود دارد:

• با مدرسه فرزندتان صحبت کنید. به طور خاص، با مشاور مدرسه یا هماهنگ‌کننده آزمون. بپرسید آیا فرزند شما دارای برنامه IEP، طرح 504 فعلی یا هر مدرکی است که بتواند از درخواست تسهیلات حمایت کند. اگر ندارند، بپرسید آیا مدرسه می‌تواند ارزیابی ارائه دهد. گاهی اوقات دانش‌آموزان از قبل تسهیلات غیررسمی (زمان اضافی) را از بسیاری از معلمان خود دریافت می‌کنند.
• جدول زمانی را درست تنظیم کنید. اگر تاریخ آزمون ®ACT بعدی فرزند شما بیش از سه ماه دیگر است، زمان دارید. اگر زودتر از آن است، برای آزمون بعد از آن برنامه‌ریزی کنید و از همین حالا برای تسهیلات اقدام کنید.
• فرض نکنید فرزندتان واجد شرایط نخواهد شد. من والدین زیادی را دیده‌ام که کل این فرآیند را نادیده گرفته‌اند چون تصمیم گرفته بودند فرزندشان "به اندازه کافی ناتوان نیست." معیار این نیست. معیار این است که آیا یک وضعیت مستند بر آزمون دادن تاثیر می‌گذارد یا خیر. بیشتر بچه‌هایی که تشخیص ADHD، اضطراب یا تفاوت‌های یادگیری دارند، از این سد عبور می‌کنند.

اگر می‌خواهید کمک بگیرید تا متوجه شوید آیا فرزندتان به احتمال زیاد واجد شرایط است، به چه مدارکی نیاز دارید و چه تسهیلاتی بیشترین تفاوت را برای پروفایل خاص او ایجاد می‌کند، من یک مشاوره رایگان ارائه می‌دهم. من خانواده‌های زیادی را در این فرآیند راهنمایی کرده‌ام. این اطلاعات چه مرا به عنوان معلم خصوصی استخدام کنید یا نه، مفید است.

باورهای غلط و نگرانی‌های رایج

چند شفاف‌سازی سریع درباره مواردی که والدین اغلب اشتباه متوجه می‌شوند.

فرزند من ADHD دارد اما دارو مصرف نمی‌کند. آیا هنوز واجد شرایط است؟

احتمالاً بله. وضعیت مصرف دارو تعیین‌کننده واجد شرایط بودن نیست - بلکه تشخیص اختلال تعیین‌کننده است. دانش‌آموزی با ADHD مستند که ترجیح می‌دهد آن را بدون دارو مدیریت کند، همچنان می‌تواند واجد شرایط زمان اضافی شود. استدلال این است که این اختلال همچنان بر توجه آن‌ها تحت شرایط آزمون، صرف نظر از دارو تاثیر می‌گذارد. بخش مهم، داشتن مستندات است.

فرزند من در مدرسه تسهیلات دریافت می‌کند اما مدرسه مطمئن نیست که آیا این به ®ACT منتقل می‌شود یا خیر.

معمولاً منتقل می‌شود، اما باید به درستی مستند شود. یک IEP یا 504 فعلی قوی‌ترین مدرک است. هماهنگ‌کننده آزمون مدرسه باید بداند چگونه فرآیند انتقال را انجام دهد. اگر نمی‌دانند، سیستم TAA در ®ACT راهنمایی‌های مشخصی دارد.

اگر تسهیلات رد شد چه کنیم؟

فرآیند تجدیدنظر وجود دارد. شما می‌توانید مدارک اضافی ارسال کرده و درخواست بررسی مجدد کنید. بسیاری از ردهای اولیه در تجدیدنظر لغو می‌شوند، مخصوصاً زمانی که مدارک تکمیلی قوی باشند. اولین رد را به عنوان پاسخ نهایی تلقی نکنید.

آیا فرزند من باید سال آینده دوباره درخواست دهد؟

پس از تایید تسهیلات ®ACT، این تاییدیه معمولاً به تاریخ‌های آزمون بعدی منتقل می‌شود. تاییدیه به طور خودکار منقضی نمی‌شود. این بدان معناست کاری که یک بار انجام می‌دهید، به نفع هر آزمون ®ACT آینده‌ای است که فرزندتان شرکت می‌کند.

آیا همان مدارک می‌تواند برای ®SAT کارآمد باشد؟

در تئوری بله، اما کالج برد در آزمون ®SAT فرآیند تایید خاص خود را دارد. تاییدیه ®ACT به طور خودکار تاییدیه ®SAT را اعطا نمی‌کند و بالعکس. اگر فرزند شما قصد دارد در هر دو آزمون شرکت کند، باید در هر دو برای تسهیلات اقدام کنید.

یک مشاوره رایگان