Προσαρμογές ACT®: Τι δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι γονείς

Read time: 5 min  ·  Last updated: June 21, 2026

Οι περισσότεροι γονείς των οποίων τα παιδιά θα μπορούσαν να δικαιούνται προσαρμογές (accommodations) για το ACT® δεν γνωρίζουν ότι αυτό αποτελεί επιλογή. Βλέπουν το παιδί τους να δυσκολεύεται με τα τεστ που έχουν περιορισμό χρόνου. Ο μαθητής μπορεί να κατηγορηθεί ότι είναι «κακός υπό πίεση» ή «μη ικανός στις εξετάσεις». Το θέμα είναι το εξής: οι περισσότεροι γονείς δεν συνειδητοποιούν ποτέ ότι υπάρχει μια διαδικασία ειδικά σχεδιασμένη για να αντιμετωπίσει αυτό που πραγματικά συμβαίνει.

Ένας μαθητής με διάγνωση ADHD (ΔΕΠΥ), δυσλεξία, άγχος ή οποιαδήποτε άλλη πάθηση δικαιούται συχνά νομικά επιπλέον χρόνο, ξεχωριστές αίθουσες εξέτασης, παρατεταμένα διαλείμματα ή άλλη υποστήριξη στο ACT®. Οι προσαρμογές δεν εμφανίζονται στην αναφορά βαθμολογίας. Τα κολλέγια δεν τις βλέπουν. Μόνο οι στρατιωτικές ακαδημίες ενδιαφέρονται (US Naval Academy, US Air Force Academy, West Point). Η διαδικασία είναι γραφειοκρατική αλλά διαχειρίσιμη εάν ο μαθητής και ο γονέας συνεργαστούν.

Αυτό το άρθρο παρουσιάζει ολόκληρη τη διαδικασία: ποιος μπορεί να προκριθεί, τι είναι διαθέσιμο, γιατί η φήμη ότι στο ACT® είναι πιο εύκολο να εγκριθούν οι προσαρμογές δεν είναι στην πραγματικότητα αληθινή στην πράξη, και πώς να εγκριθούν τελικά αυτές οι προσαρμογές.

Ποιος πραγματικά δικαιούται προσαρμογές

Η επίσημη απάντηση από τον οργανισμό ACT®: μαθητές με τεκμηριωμένη αναπηρία ή πάθηση που περιορίζει ουσιαστικά την ικανότητά τους να δώσουν την εξέταση υπό τυπικές συνθήκες.

Στην πραγματική πράξη, αυτός ο ορισμός περιλαμβάνει ένα ευρύτερο φάσμα μαθητών από ό,τι αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι γονείς. Οι πιο κοινές παθήσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις:

• ADHD (ΔΕΠΥ). Αυτή είναι η μεγαλύτερη κατηγορία. Ένας μαθητής με διάγνωση ADHD — ακόμη και αν τα καταφέρνει καλά στην καθημερινή ζωή με ή χωρίς φαρμακευτική αγωγή — συνήθως δικαιούται παρατεταμένο χρόνο. Το επιχειρηματολογία είναι ότι τα τυποποιημένα τεστ με περιορισμό χρόνου απαιτούν παρατεταμένη προσοχή, την οποία η φαρμακευτική αγωγή και οι στρατηγικές αντιμετώπισης δεν επιλύουν πλήρως.
• Μαθησιακές δυσκολίες. Δυσλεξία, δυσγραφία, δυσαριθμησία, διαταραχές ταχύτητας επεξεργασίας και παρόμοιες διαγνώσεις. Αυτές σχεδόν πάντα πληρούν τις προϋποθέσεις εάν τεκμηριώνονται σωστά.
• Αγχώδεις διαταραχές. Το γενικευμένο άγχος, η διαταραχή πανικού και το σοβαρό άγχος εξετάσεων με κλινική διάγνωση μπορούν να δώσουν δικαίωμα προσαρμογών, ειδικά όταν το άγχος έχει τεκμηριωμένες επιπτώσεις στην απόδοση της εξέτασης.
• Φάσμα του αυτισμού. Οι μαθητές στο φάσμα συχνά δικαιούνται προσαρμογές, συμπεριλαμβανομένων ξεχωριστών αιθουσών εξέτασης, διαλειμμάτων ή τροποποιημένων οδηγιών.
• Φυσικές αναπηρίες. Οι οπτικές διαταραχές, οι ακουστικές διαταραχές, τα προβλήματα κινητικότητας και οι χρόνιες ιατρικές παθήσεις που επηρεάζουν τη συμμετοχή στις εξετάσεις πληρούν όλες τις προϋποθέσεις.
• Καταστάσεις ψυχικής υγείας. Η κατάθλιψη, η διπολική διαταραχή, η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (OCD) και παρόμοιες διαγνώσεις μπορούν να πληρούν τις προϋποθέσεις όταν υπάρχει τεκμηριωμένη επίδραση στην απόδοση του τεστ.
• Ιατρικές παθήσεις. Ο διαβήτης (για άδεια να φέρουν φαγητό, προμήθειες και να κάνουν διαλείμματα), οι διαταραχές επιληπτικών κρίσεων, η ημικρανία και παρόμοια, έχουν όλα καθιερωμένες διαδρομές προσαρμογής.

Το κριτήριο για τη λήψη προσαρμογών δεν είναι το αν ο μαθητής είναι «αρκετά ανάπηρος». Το ACT εξετάζει εάν η τεκμηριωμένη κατάσταση επηρεάζει την ικανότητα του μαθητή να δώσει το τεστ υπό τυπικές συνθήκες. Είναι πολύ πιο εύκολο να προκριθεί κανείς για προσαρμογές από ό,τι υποθέτουν οι περισσότεροι γονείς.

Ποιες προσαρμογές είναι διαθέσιμες

Οι κοινές προσαρμογές περιλαμβάνουν:

Χρόνος και μορφή εξέτασης

• 50% παρατεταμένος χρόνος (η πιο κοινή προσαρμογή)
• 100% παρατεταμένος χρόνος (λιγότερο κοινή, απαιτεί ισχυρότερη τεκμηρίωση)
• Εξέταση σε διάστημα πολλαπλών ημερών
• Διαλείμματα με πάγωμα του ρολογιού κατά τη διάρκεια των ενοτήτων (Stop-the-clock)
• Παρατεταμένα διαλείμματα μεταξύ των ενοτήτων

Περιβάλλον εξέτασης

• Μικρή ομάδα ή ξεχωριστή αίθουσα εξέτασης
• Ιδιωτική αίθουσα εξέτασης (ένας μαθητής, ένας επιτηρητής)
• Άδεια να φέρουν φαγητό, νερό ή ιατρικές προμήθειες

Μορφή τεστ

• Φυλλάδιο δοκιμής με μεγάλα γράμματα (Large-print)
• Μέθοδος Μπράιγ (Braille)
• Τεστ μέσω υπολογιστή (πλέον τυπικό για πολλούς εξεταζόμενους, αλλά εξακολουθεί να είναι μια συγκεκριμένη προσαρμογή σε ορισμένες περιπτώσεις)
• Άδεια χρήσης προγράμματος ανάγνωσης οθόνης (screen reader)
• Άδεια να σημειώνουν τις απαντήσεις απευθείας στο φυλλάδιο της εξέτασης

Άλλα

• Διερμηνέας νοηματικής γλώσσας για τις οδηγίες
• Αναγνώστης για το ίδιο το τεστ
• Γραφέας (για μαθητές που δεν μπορούν να γράψουν σωματικά)
• Χρήση υπολογιστή για το τμήμα της έκθεσης (essay)

Οι προσαρμογές γίνονται πιο συγκεκριμένες καθώς οι παθήσεις γίνονται πιο εξειδικευμένες. Για παράδειγμα, ένας μαθητής με σοβαρό ADHD και άγχος μπορεί να δικαιούται 50% παρατεταμένο χρόνο, αίθουσα εξέτασης μικρής ομάδας και διαλείμματα με πάγωμα του ρολογιού — όλα στο ίδιο τεστ.

Πώς συγκρίνονται πραγματικά το ACT® και το SAT® στις προσαρμογές

Η αφήγηση παλαιότερα ήταν ότι το ACT είναι πιο εύκολο να εγκριθεί για προσαρμογές. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Είναι ένας ισχυρισμός που κυκλοφόρησε ευρέως και εξακολουθεί να κυκλοφορεί.

Μόλις εγκριθείτε, οι προσαρμογές μεταφέρονται σε μελλοντικές ημερομηνίες εξετάσεων και στα δύο τεστ. Δεν χρειάζεται να κάνετε ξανά αίτηση σε κάθε κύκλο. Η διαφορά είναι στο να εγκριθείτε την πρώτη φορά.

Το αν ένα τεστ εγκρίνει υψηλότερο συνολικό μερίδιο αιτημάτων είναι πιο δύσκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Η πιο πρόσφατη ομοσπονδιακή ανασκόπηση (GAO, 2022) διαπίστωσε ένα ευρύ φάσμα μεταξύ των εταιρειών δοκιμών, αλλά δεν ανέλυσε τους αριθμούς ανά εταιρεία. Αυτό που δεν αμφισβητείται είναι η πολιτική αυτόματης έγκρισης — αυτός είναι ένας γραπτός κανόνας, όχι μια γνώμη.

Το College Board απαιτεί ότι όλες οι εκπαιδευτικές ή/και νευροψυχολογικές εξετάσεις για μαθησιακές δυσκολίες και ADHD πρέπει να διεξάγονται εντός των τελευταίων πέντε ετών. Οι εξετάσεις για οπτικές αναπηρίες πρέπει να διεξάγονται εντός δύο ετών από το αίτημα, ενώ οι εξετάσεις για άλλες ιατρικές ή ψυχιατρικές παθήσεις πρέπει να ολοκληρώνονται εντός ενός έτους.

Το ACT απαιτεί ότι όλες οι εκπαιδευτικές ή/και νευροψυχολογικές εξετάσεις για μαθησιακές δυσκολίες και ADHD πρέπει να διεξάγονται εντός των τελευταίων τριών ετών. Οι εξετάσεις για προβλήματα όρασης και ψυχιατρικές διαταραχές πρέπει να ολοκληρώνονται εντός ενός έτους από το αίτημα.

Το πρακτικό συμπέρασμα: εάν το παιδί σας έχει IEP ή σχέδιο 504, το ACT® είναι συνήθως η απλούστερη διαδρομή. Εάν το College Board έχει ήδη απορρίψει το αίτημά σας και αποφασίζετε αν θα συνεχίσετε να μάχεστε, η μετατόπιση της εστίασης στο ACT® είναι συχνά μια πιο καθαρή πορεία προς το ίδιο αποτέλεσμα.

Η διαδικασία

Παρακάτω είναι ένας πρακτικός οδικός χάρτης για το τι λέει η επίσημη τεκμηρίωση.

Βήμα 1: Σχεδιάστε με βάση το χρονοδιάγραμμα.

Αυτό είναι το κομμάτι που χάνουν οι περισσότερες οικογένειες. Οι προσαρμογές πρέπει να εγκριθούν πριν από την εγγραφή στο τεστ, πράγμα που σημαίνει ότι εξετάζετε μια διαδικασία που πρέπει να ξεκινήσει δύο έως τρεις μήνες πριν από την ημερομηνία του τεστ που στοχεύετε. Η αναβλητικότητα σε αυτό είναι ο πιο κοινός λόγος που οι μαθητές καταλήγουν να δίνουν το τεστ χωρίς προσαρμογές για τις οποίες θα είχαν προκριθεί.

Εάν διαβάζετε αυτό και το παιδί σας έχει ημερομηνία εξέτασης τις επόμενες οκτώ εβδομάδες, η υποβολή αίτησης για προσαρμογές ενδέχεται να μην είναι εφικτή για αυτό το τεστ. Αλλά αξίζει να το κάνετε για το επόμενο, και η έγκριση θα μεταφερθεί.

Βήμα 2: Επιβεβαιώστε ότι το παιδί σας έχει τα έγγραφα.

Χρειάζεστε ένα από τα τρία πράγματα:

• Ένα τρέχον IEP (Individualized Education Program) από το σχολείο
• Ένα τρέχον σχέδιο 504 από το σχολείο
• Μια ψυχοεκπαιδευτική αξιολόγηση (psychoeducational evaluation), που συνήθως ολοκληρώνεται εντός των τελευταίων τριών ετών

Εάν το παιδί σας δεν έχει κανένα από αυτά και υποψιάζεστε ότι μπορεί να πληροί τις προϋποθέσεις, το πρώτο βήμα είναι να λάβετε μια αξιολόγηση. Τα σχολεία υποχρεούνται να παρέχουν αξιολογήσεις σε μαθητές που το ζητούν, αν και η αναμονή μπορεί να είναι μεγάλη. Οι ιδιωτικές αξιολογήσεις είναι ταχύτερες αλλά κοστίζουν χρήματα.

Βήμα 3: Κάντε αίτηση μέσω του σχολείου του παιδιού σας.

το αίτημα προσαρμογών πρέπει να περάσει από τον συντονιστή εξετάσεων του σχολείου του παιδιού σας (συνήθως τον σύμβουλο καθοδήγησης), όχι απευθείας από εσάς. *Δεν μπορείτε* να καταθέσετε αίτηση για προσαρμογές μόνοι σας. Επιπλέον, ο σύμβουλος καθοδήγησης του λυκείου σας μπορεί να μην γνωρίζει τη διαδικασία, επομένως μερικές φορές εναπόκειται στον γονέα να τον ενημερώσει. Στη συνέχεια, το σχολείο υποβάλλει το αίτημα στον οργανισμό ACT® εκ μέρους σας και του παιδιού σας. Αυτό σημαίνει ότι το σχολείο πρέπει να συνεργαστεί.

Εάν το σχολείο είναι υποστηρικτικό, η υποβολή του αιτήματος για προσαρμογές είναι αρκετά απλή. Εάν το σχολείο κωλυσιεργεί — κάτι που συμβαίνει πολύ περισσότερο από όσο θα έπρεπε, ειδικά σε σχολεία με περιορισμένους πόρους — ίσως χρειαστεί να πιέσετε περισσότερο. Το σχολείο υποχρεούται νομικά να υποστηρίξει ένα αίτημα από μαθητή με τεκμηριωμένη αναπηρία. Δεν είμαι δικηγόρος και αυτό δεν αποτελεί νομική συμβουλή, αλλά πιστεύω ότι ο ισχύων νόμος είναι ο νόμος για τους Αμερικανούς με Αναπηρίες (ADA). Σε κάθε περίπτωση, μια ευγενική κουβέντα με τον διευθυντή συνήθως αποδίδει περισσότερο και γρηγορότερα από το να απειλήσετε το προσωπικό καθοδήγησης με μήνυση.

Βήμα 4: Περιμένετε απάντηση

Η έγκριση διαρκεί συνήθως τέσσερις έως έξι εβδομάδες. Μερικές φορές πιο γρήγορα – το ACT ισχυρίζεται ότι ο μέσος χρόνος απόκρισής του είναι 14 ημέρες. Ειδικές απαιτήσεις εξετάσεων απαιτούν περισσότερο χρόνο. Το ACT® θα απαντήσει με το τι έχει εγκρίνει, τι έχει απορρίψει ή τι πρόσθετη τεκμηρίωση χρειάζεται.

Εάν διαφωνείτε με το αποτέλεσμα των προσαρμογών, μπορείτε να ασκήσετε έφεση κατά της απόφασης. Η έφεση επαναφέρει ολόκληρη τη διαδικασία από την αρχή.

Το συναισθηματικό εμπόδιο

Πολλοί έφηβοι δεν θέλουν να χρησιμοποιούν προσαρμογές. Δεν θέλουν να νιώθουν διαφορετικοί. Δεν θέλουν να το μάθουν οι φίλοι τους. Δεν θέλουν να νιώθουν ότι «κλέβουν» ή ότι αποκτούν «ένα αθέμιτο πλεονέκτημα».

Αυτά τα συναισθήματα είναι πραγματικά και αξίζει να ληφθούν σοβαρά υπόψη. Επίσης, σχεδόν πάντα, κάνουν λάθος για το τι πραγματικά συμβαίνει.

Δείτε τι θα ήθελα να καταλάβει ένας έφηβος:

• Τα κολλέγια δεν βλέπουν τις προσαρμογές στις αναφορές βαθμολογίας. Από το 2003, το ACT® και το SAT® δεν επισημαίνουν επίσημα τις βαθμολογίες που κερδίζονται με προσαρμογές. Η αναφορά βαθμολογίας που λαμβάνει ένα κολλέγιο φαίνεται πανομοιότυπη, ανεξάρτητα από το αν ο μαθητής εξετάστηκε με προσαρμογές ή χωρίς αυτές.
• Οι προσαρμογές δεν είναι αθέμιτο πλεονέκτημα. Ο παρατεταμένος χρόνος σε ένα τεστ με περιορισμό χρόνου για έναν μαθητή με διαταραχή ταχύτητας επεξεργασίας δεν είναι πλεονέκτημα — είναι μια εξίσωση των όρων ανταγωνισμού. Όλο το νόημα των προσαρμογών στις εξετάσεις είναι ότι οι τυπικές συνθήκες εξέτασης δημιουργούν ένα αθέμιτο μειονέκτημα για μαθητές με ορισμένες αναπηρίες. Η προσαρμογή αφαιρεί αυτό το μειονέκτημα. Δεν προσθέτει πλεονέκτημα.
• Οι περισσότεροι μαθητές που χρησιμοποιούν προσαρμογές δεν το λένε στους φίλους τους. Το τεστ δίνεται σε ξεχωριστή αίθουσα. Ο επιτηρητής θα ρωτήσει ποιος έχει προσαρμογές. Εάν ο έφηβός σας ανησυχεί μήπως το μάθουν οι φίλοι του, σκεφτείτε να κάνετε το τεστ σε διαφορετική τοποθεσία — ή πιο πρακτικά, βοηθήστε τον να καταλάβει ότι μια προσαρμογή δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεται.
• Ο σκοπός του τεστ είναι να μετρήσει τι πραγματικά γνωρίζει το παιδί σας. Όχι το πόσο καλά χειρίζεται την τεχνητή πίεση του χρόνου. Εάν ο παρατεταμένος χρόνος επιτρέπει στο παιδί σας να δείξει τι πραγματικά καταλαβαίνει, αυτή είναι η βαθμολογία που μετράει.
• Οι προσαρμογές θα διαρκέσουν για το υπόλοιπο της ζωής τους. Στο κολλέγιο. Στην εργασία. Δεν είναι κακοί επειδή είναι διαφορετικοί. Αντίθετα, ο γιος ή η κόρη σας θα πρέπει να μάθει να αγκαλιάζει τις διαφορές του ως το πράγμα που τον ξεχωρίζει.

Ο τρόπος που συνήθως μιλάω για αυτό με τους μαθητές: κανείς δεν φοράει γυαλιά για να είναι cool. Φοράνε γυαλιά για να βλέπουν καθαρά. Οι προσαρμογές είναι το ίδιο είδος πράγματος. Δεν είναι μια δήλωση για το ποιος είσαι. Είναι ένα εργαλείο που σε βοηθά να κάνεις αυτό που προσπαθείς να κάνεις.

Μερικοί μαθητές εξακολουθούν να αντιστέκονται. Αυτή η αντίσταση αξίζει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, αλλά δεν πρέπει να είναι ο καθοριστικός παράγοντας. Ένα 23 στο ACT® χωρίς προσαρμογές και ένα 28 με αυτές είναι η διαφορά μεταξύ της παροχής υποτροφίας βάσει αξίας (merit aid) και της μη παροχής βοήθειας. Αυτά είναι πραγματικά χρήματα στα οποία το παιδί σας θα έχει ή δεν θα έχει πρόσβαση. Αξίζει μια συζήτηση.

Τι να κάνετε στη συνέχεια

Εάν υποψιάζεστε ότι το παιδί σας μπορεί να πληροί τις προϋποθέσεις για προσαρμογές, υπάρχουν τρία παραγωγικά επόμενα βήματα:

• Μιλήστε με το σχολείο του παιδιού σας. Συγκεκριμένα, τον σχολικό σύμβουλο ή τον συντονιστή εξετάσεων. Ρωτήστε εάν το παιδί σας έχει τρέχον IEP, σχέδιο 504 ή οποιαδήποτε τεκμηρίωση που θα μπορούσε να υποστηρίξει ένα αίτημα προσαρμογών. Εάν δεν έχουν, ρωτήστε εάν το σχολείο μπορεί να παράσχει μια αξιολόγηση. Μερικές φορές οι μαθητές λαμβάνουν ήδη άτυπες προσαρμογές (επιπλέον χρόνο) από πολλούς από τους δασκάλους τους.
• Λάβετε σωστά το χρονοδιάγραμμα. Εάν η επόμενη ημερομηνία ACT® του παιδιού σας είναι σε περισσότερους από τρεις μήνες, έχετε χρόνο. Εάν είναι νωρίτερα από αυτό, προγραμματίστε το τεστ μετά από αυτό και υποβάλετε αίτηση για προσαρμογές τώρα.
• Μην υποθέτετε ότι το παιδί σας δεν θα πληροί τις προϋποθέσεις. Έχω δει πολλούς γονείς να παρακάμπτουν ολόκληρη αυτή τη διαδικασία επειδή αποφάσισαν ότι το παιδί τους «δεν ήταν αρκετά ανάπηρο». Αυτό δεν είναι το κριτήριο. Το κριτήριο είναι εάν μια τεκμηριωμένη κατάσταση επηρεάζει τη συμμετοχή στις εξετάσεις. Τα περισσότερα παιδιά με διάγνωση ADHD ή άγχους ή μαθησιακών διαφορών ξεπερνούν αυτό το εμπόδιο.

Εάν θέλετε βοήθεια για να καταλάβετε εάν το παιδί σας είναι πιθανό να πληροί τις προϋποθέσεις, τι έγγραφα θα χρειαστείτε και ποιες προσαρμογές θα έκαναν τη μεγαλύτερη διαφορά για το συγκεκριμένο προφίλ του, προσφέρω μια δωρεάν διαβούλευση. Έχω καθοδηγήσει πολλές οικογένειες σε αυτή τη διαδικασία. Οι πληροφορίες είναι χρήσιμες είτε με προσλάβετε ως καθηγητή είτε όχι.

Κοινοί μύθοι και ανησυχίες

Μερικές γρήγορες διευκρινίσεις για πράγματα που οι γονείς συχνά καταλαβαίνουν λάθος.

Το παιδί μου έχει ADHD αλλά δεν παίρνει φαρμακευτική αγωγή. Προκρίνεται ακόμα;

Πιθανώς ναι. Η κατάσταση της φαρμακευτικής αγωγής δεν καθορίζει την επιλεξιμότητα – η διάγνωση την καθορίζει. Ένας μαθητής με τεκμηριωμένο ADHD που επιλέγει να το διαχειριστεί χωρίς φάρμακα μπορεί να εξακολουθεί να δικαιούται παρατεταμένο χρόνο. Το επιχειρηματολογία είναι ότι η διαταραχή εξακολουθεί να επηρεάζει την προσοχή τους υπό συνθήκες τεστ ανεξάρτητα από τη φαρμακευτική αγωγή. Το σημαντικό κομμάτι είναι η ύπαρξη τεκμηρίωσης.

Το παιδί μου λαμβάνει προσαρμογές στο σχολείο, αλλά το σχολείο δεν είναι σίγουρο αν μεταφέρεται στο ACT®.

Συνήθως μεταφέρεται, αλλά πρέπει να τεκμηριωθεί σωστά. Ένα τρέχον IEP ή 504 είναι η ισχυρότερη τεκμηρίωση. Ο συντονιστής εξετάσεων του σχολείου θα πρέπει να γνωρίζει πώς να χειρίζεται τη διαδικασία μεταφοράς. Εάν δεν γνωρίζει, το σύστημα TAA του ACT® έχει συγκεκριμένες οδηγίες.

Τι γίνεται αν οι προσαρμογές απορριφθούν;

Υπάρχει διαδικασία έφεσης. Μπορείτε να υποβάλετε πρόσθετη τεκμηρίωση και να ζητήσετε επανεξέταση. Πολλές αρχικές απορρίψεις ανατρέπονται σε περίπτωση έφεσης, ειδικά όταν η πρόσθετη τεκμηρίωση είναι ισχυρή. Μην εκλαμβάνετε μια πρώτη απόρριψη ως την τελική απάντηση.

Θα πρέπει το παιδί μου να κάνει ξανά αίτηση του χρόνου;

Μόλις εγκριθεί για προσαρμογές ACT®, η έγκριση συνήθως μεταφέρεται σε μελλοντικές ημερομηνίες εξετάσεων. Η έγκριση δεν λήγει αυτόματα. Αυτό σημαίνει ότι η εργασία που κάνετε μία φορά ωφελεί κάθε μελλοντικό ACT® που δίνει το παιδί σας.

Μπορεί η ίδια τεκμηρίωση να λειτουργήσει για το SAT®;

Θεωρητικά ναι, αλλά το College Board του SAT® έχει τη δική του διαδικασία έγκρισης. Μια έγκριση ACT® δεν παρέχει αυτόματα έγκριση SAT®, και αντίστροφα. Εάν το παιδί σας σκοπεύει να δώσει και τα δύο τεστ, θα πρέπει να υποβάλετε αίτηση για προσαρμογές και στα δύο.

Μια δωρεάν διαβούλευση